Kosong


kosong
hampa
suwung

begitulah sebelum semesta tereja
tiada yang ada selain kosong

ada kosong
kosong ada

kini aku dekap kosong di mana ada
menyelimuti, meliputi

ke mana aku menatap,
aku mendapat kosong

delapan penjuru mata angin
menunjuk kosong

kosong di atas
kosong di bawah

di luar kosong
di dalam kosong
kanan kiri kosong

yang terjauh kosong
terdekat pun kosong

itu kosong, ini kosong
sana kosong, sini kosong

ke mana pun, aku memeluk kosong
di mana pun, aku dipeluk kosong

tapi kosong bukan ruang
karena ruang terbentuk setelah kosong

kosong bukan tanpa isi
karena seluruh isi menumpang kosong

kosong mahaluas tak bertepi
tak ada yang membatasi

tak terwadai oleh rupa-rupa 
yang pernah menelusup hati

berjuta kata tak pernah mewakili
nalar dan akal takluk mengabdi

Sidojangkung, 17 Pebruari 2008

Mohammad Nurfatoni

Diterbitkan oleh M Nurfatoni

Pembaca. Penulis. Pemotret. Pekerja.

Tinggalkan komentar